POLECAMY

Nów Księżyca

Rosh Chodesh – Nów Księżyca

” HaChodesh haze lachem rosh chadashim „

(to odnowienie księżyca będzie dla was początkiem miesięcy).

Rosh Chodesh to czas, który wyznaczył Bóg, nasz Ojciec na spotkanie ze swymi dziećmi, które pragną Bogu swemu Ojcu okazać miłość i posłuszeństwo.

Kiedy Księżyc łączy się ze światłem Słońca, Bóg chce, aby Jego lud odnalazł swoją powrotną drogę do Niego i aby stanął w Bożym świetle. Tak więc połączenie się Księżyca ze Słońcem ma nam służyć jako model i sposobność dla naszego własnego odrodzenia i uświęcenia.

Za każdym razem , kiedy odradza się nowy Księżyc, powinno to nam przypominać o dobrowolnym odnowieniu i pogłębieniu relacji z Ojcem.

W czasach starożytnych, Rosh Chodesh zawsze był dniem świątecznym, lecz nie wolnym od pracy. W tym czasie, nowy miesiąc wyznaczano na podstawie obserwacji. Każdy miesiąc zaczynał się, gdy pojawiał się pierwszy blask Księżyca, po całkowitym jego zaciemnieniu. Wyznaczeni obserwatorzy mieli oglądać niebo w nocy, aż do czasu pojawienia się sierpa Księżyca. Jeśli zaobserwowali pierwszy blask Księżyca, zgłaszali swoje obserwacje do Sanhedrynu, który upewniał się w momencie kiedy dwaj niezależni świadkowie potwierdzili pojawienie się pierwszego blasku, czyli odbicia Słońca od Księżyca tworząc sierp. Sanhedryn ogłaszając nowy miesiąc wysyłał posłańców, aby powiedzieć ludziom, że rozpoczął się nowy miesiąc.

 

Pojawienie się sierpa Księżyca ogłoszone było dźwiękiem shofaru i upamiętniane było uroczystościami i ofiarami. Znaczenia tego święta w czasach starożytnych, jak i dzisiaj nie należy lekceważyć ponieważ cały kalendarz był uzależniony od wyznaczania nowiu, bez którego, nie byłoby możliwości wyznaczenia prawidłowo Bożych Świąt.

I rzekł Bóg: Niech będą światła na rozpostarciu niebieskim, ku rozdzielaniu dnia od nocy, aby stały się znakami świąt dni i lat. Ks.Rodz. 1.14 B.Wujka.